دیدار دکتر فرشاد ابراهیم پور با اعضای محترم انجمن مفاخر ایران

در واپسین روز فصل تابستانِ سوزانِ۱۳۵۶، نوزادی در نورآباد ایذه چشم به جهان گشود. پسری که فرزند بزرگ خانه بود و او را فرشاد نام نهادند، کودکی باهوش با انبوهی از سوالات که می پرسید و روح پرسشگر او قرار از او بریده بود. از همان کودکی نشانه های بزرگی در رفتار او هویدا بود و ادب و مهربانی در او چشم نواز تر بود.
دوره ابتدائی را در محله ی نورآباد و دوران راهنمایی و دبیرستان را در شهرستان باغملک با رتبه ممتاز به پایان رساند.
او دوره های، کارشناسی، کارشناسی ارشد را بدون وقفه و با رتبه ممتاز طی نمود و در رشته ی کشاورزی(گرایش آگرو اکولوژی) موفق به اخذ مدرک دکتری شد.
استعداد، توانمندی و نبوغ او باعث پله های ترقی را از همان دوران جوانی طی کند. از جمله جوان ترین معاون وزیر در آموزش و پرورش بود. عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور و رئیس پیام نور خوزستان شد و مدتی نیز رئیس پیام نور استان تهران بود.
او پژوهش های زیادی انجام داده و دارای مکتوبات و مقالات معتبر علمی است که در برخی دانشگاه های کشور به عنوان منابع درسی مورد استفاده ی دانش پژوهان و دانشجویان قرار می گیرد.
این دانشمند جوان در افق آینده منطقه به دنبال نورِ آبادی است با تکیه بر نورِ دانایی بر گرفته از گفتمان نخبگانی و خرد جمعی.